1 Mei, dag van de arbeid. Voor mij is het de dag van de nieuwe arbeid. Want vandaag begin ik bij mijn nieuwe werkgever. Een van de dingen waar ik mij de afgelopen dagen mee bezig heb gehouden heeft betrekking op het ‘nieuwe werken’.

Bij mijn nieuw werkgever ga ik namelijk voor het eerst meedraaien in het concept flexibel werken. Voor de traditionelen onder ons; dat is dat je geen vaste werkplek hebt, maar een flexplek. Als ik ‘s ochtends binnenkom (als ik niet thuiswerk of bij een klant zit die dag) dan mag ik zelf een werkplek uitzoeken. Er zijn diverse plekken beschikbaar met diverse eigenschappen. Zo kun je jezelf opsluiten in een kleiner kamertje of in de grotere kantoortuin gaan zitten. Super leuk natuurlijk, want zo kom je dagelijks met al je collega’s in contact en leer je het meeste. Maar ja… ik als onwennige zit met een klein issue…want op welke werkplek ga ik mijn goed gevulde snoeppot zetten? Moet ik die dagelijks gaan verplaatsen? Of moet ik ‘m op een gemeenschappelijke plaats zetten? Dat lijkt me het slechtste idee, want ik heb de pot graag binnen handbereik. Misschien moet ik afscheid nemen van de snoeppot en gewoon een flinke stash in m’n laptoptas gaan bewaren? Ik heb werkelijk geen flauw idee hoe ik dat moet gaan aanpakken. Als jullie tips hebben voor mij dan hoor ik het graag!

Aan alles komt een eind en dus ook aan arbeidsbetrekkingen bij een werkgever. Het blijft altijd moeilijk om afscheid te nemen van de lieftallige collega’s waar je dag in- dag uit mee samenwerkt. Ik kan me voorstellen dat sommigen onder ons er geen probleem mee hebben, maar bij mijn collega’s bij TUI had ik het zo gezellig dat ik ze zeker ga missen.

Het blijft toch ook grappig dat ik bij elk afscheid (ook al bij bijbaantjes toen ik 16 was) een kado krijg dat verwijst naar mijn snoepverslaving. Zo heb ik, denk ik, al diverse kilo’s snoep en snoeppotten mee gekregen. Maar wat ik nou afgelopen donderdag van mijn TUI collega’s kreeg, daar viel m’n mond letterlijk van open…. Een sporttas die tot de nok toe gevuld was met zakken snoep en drop. Ik ben zo vrij geweest om het even te tellen en het waren 25 zakken snoep; honingdrop, pinpassen, zoetzure winegums, perzikken, zure matjes enzovoort enzovoort. Leuk was ook de opmerking; ik heb nog even op Snoepzooi.nl gekeken wat je lekker vond. Dat getuigt toch van persoonlijke aandacht!

Lieve collega’s bedankt voor dit enorme overlevingspakket aan snoep. Ik ga jullie zeker missen….met kiespijn

Het is mij al 1.000x gevraagd; hoeveel gaatjes heb jij? En al jaren kan ik zeggen dat ik geen gaatjes heb.
Als kind werd ik mishandeld door mijn toenmalige tandarts. Toen ik een jaar of 16 was kreeg ik een andere tandarts en viel compleet van mijn stoel. Ik kreeg niet op mijn kop van haar! Sterker nog; ze vond mijn gebit zo ontzettend mooi en ik hoefde echt niet vaker dan 1x per jaar te komen…. Wat een Mazzel! Lange tijd heb ik gedacht dat mijn nieuwe tandarts er vast geen verstand van moest hebben. Maar zowaar, de mondhygienist vond het ook. En ze kenden elkaar niet eens!

Toen ik de laatste keer bij de tandarts was zei ze weer: “Het ziet er allemaal prachtig uit, mooie tanden hoor. Maar toch even wat foto’s maken, want dat is alweer zo lang geleden.” Geen probleem hoor, ik heb zulke mooie tanden, maak jij die foto maar. En toen gebeurde het! … Twee enorme gaten lagen verborgen onder het glazuur. Wat een schrik!

Alle trauma’s kwamen weer naar boven toen de tandarts het ‘W-woord’ liet vallen. Een w..w…w..wortelkanaalbehandeling?
Als je zelf wat angst heb voor de tandarts dan weet je hoe ik me toen voelde. Wat een ellende….en wat een kostbare zaak! Want € 1.200,- voor 2 wortelkanaaltjes is heel veel geld; daar kun je bijna 250 kilo snoep voor kopen.
Gelukkig kwam ik via via bij een hele aardige tandarts terecht die nog wel eens wilde kijken en hoewel ook hij het somber inzag viel het allemaal mee! De gaatjes bleken gewone gaatjes en konden dan ook ‘gewoon’ gevuld worden. Niets wortelkanaalbehandelingen!! Wat een feest….maar we zijn gewaarschuwd. Nog beter poetsen, flossen en spoelen….want stoppen met snoepen zie ik dus echt niet zitten!